Σμηνουργίας συνέχεια

Σμηνουργίας συνέχεια




Στην προηγούμενη ανάλυση δόθηκαν οι απόψεις του Walter Wright περί του θέματος της σμηνουργίας. Σε ορισμένα σημεία οι απόψεις αυτές είναι αρκετά σαφής και αποδίδουν την πραγματικότητα , ενώ σε κάποια άλλα είναι κάπως συνκεχιμένες. Συνοψίζοντας αποκομίζουμε τα εξής :
1. Η αρχή της ζωής μιας αποικίας γίνεται με την εγκατάσταση του σμήνους σε μια κοιλότητα που του παρέχει προστασία από τους εχθρούς και τις αντίξοες συνθήκες.
2. Η οροφή της κοιλότητας είναι το σημείο έδρασης του σκελετού του σμήνους (σκελετός = κερήθρες ) και η επέκταση του σκελετού αυτού προς τα πάνω δεν είναι εφικτή, οπότε η όποια μετέπειτα επέκταση γίνεται προς τα πλάγια - εάν υπάρχει διαθέσιμος χώρος - και προς τα κάτω.
3. Το άνω μέρος των Κερήθρων καταλαμβάνεται από ένα θόλο αποθεμάτων σφραγισμένου μελιού που αποθηκεύεται εκεί μετά την εγκατάσταση του σμήνους. Κάτω ακριβώς από το μέλι αυτό είναι η περιοχή της γονοφωλιάς περαιτέρω αποθήκευση μελιού πάνω από το θόλο αυτό δεν είναι εφικτή και συνεπώς η πράξη αυτή δεν είναι ενταγμένη στη φυσιολογική πρακτική της αποικίας. Το όποιο μέλι εισκομίζεται μεταγενέστερα αυτό αποθηκεύεται στις ακριανές κηρήθρες καθώς και εντός των κελιών από τα οποία εκκολάπτεται ο γόνος, έτσι καταπατάται η περιοχή της προϋπάρχουσας γονοφωλιάς οπότε αυτή περιορίζεται, παράλληλα επεκτείνεται ο προϋπάρχων θόλος μελιού εις βάρος της γονοφωλιάς.
4. Ο μόλις πριν περιγραφόμενος μηχανισμός περιορισμού της γονοφωλιάς επιφέρει τα εξής αποτελέσματα :
Α. καθώς περιορίζεται η γονοφωλιά μειώνεται η κατανάλωση μελιού που δαπανάται για την εκτροφή του γόνου και συνεπώς αποθηκεύεται ακόμα περισσότερο μέλι περιορίζοντας περαιτέρω την γονοφωλιά. ( Φαύλος κύκλος ).
Β. Περιοριζόμενη η γονοφωλιά περιορίζεται και η κατανάλωση Βασιλικού πολτού που πριν χρησιμοποιούνταν στην εκτροφή του γόνου. Όμως οι αδένες των παραμάνων μελισσών εξακολουθούν να υπερλειτουργούν και να τον παράγουν, και ο παραγόμενος αυτός πολτός όμως κάπου πρέπει να διοχετευθεί ( η libido των εργατριών ). Η Μόνη διέξοδος διοχέτευσης είναι η καταφυγή στην κατασκευή βασικών κελιών σμηνουργίας, Στα οποία άλλωστε μπορούν να διοχετευθούν μεγάλες ποσότητες Βασιλικού πολτού.
Γ. Η περιορισμένη γονοφωλιά είναι ευκολότερο να εξυπηρετηθεί από τον επίσης περιορισμένο αριθμό μελισσών που θα απομείνει εντός της αποικίας μετά την πραγματοποιηθείσα νέα σμηνουργία.
5. Για να υπάρξει ο περιγράφείς μηχανισμός περιορισμού της γονοφωλιάς, απαραίτητη προϋπόθεση είναι η συνεχής ροή και είσοδος νέκταρος στην αποικία. Η ροή αυτή αποτελεί εγγύηση για την υπάρχουσα μητρική αποικία με τα αποθέματα μελιού που της εξασφαλίζει ( μεγάλο μέρος του πληθυσμού θα αναχωρήσει οπότε μετά τη σμηνουργία δεν θα έχει τον ίδιο αριθμό συλλεκτριών και άρα η συγκομιδή θα περιοριστεί ). Επίσης αποτελεί και τον καλύτερο οιωνό για τη νέα αποικία διότι οι μέλισσες που θα πάρουν μέρος στη σμηνουργία θα αναχωρήσουν με γεμάτο τον πρόβολό τους με μέλι το οποίο θα μετατρέψουν σε κερί και θα οικοδομήσουν το νέο τους σκελετό, ( κερήθρες) στη νέα τους θέση. Αλλά το πιθανότερο είναι ότι η ροή νέκταρος θα συνεχιστεί και μετά την εγκατάσταση στη νέα θέση – ( οι σμηνουργίες πραγματοποιούνται πριν από την μεγιστοποίηση της νεκταροέκκρισης των φυτών ) οπότε και εκεί η νέα ζωή θα είναι ελπιδοφόρα.
Από όλα τα ανωτέρω φαίνεται καθαρά ότι ο προγραμματισμός της φύσης είναι να εξασφαλίζει στην κάθε αποικία μια μέτρια συγκομιδή και μια σίγουρη σμηνουργία. ( το παιχνίδι είναι στημένο ).

Οι στόχοι του Μελισσοκόμου
Ο μελισσοκόμος ενδιαφέρεται. για την μεγιστοποίηση της παραγωγής μελιού και για να το πετύχει αυτό πρέπει να δράσει ενάντια στην επιθυμία της φύσης. Πρώτο του μέλημα είναι να αποτρέψει τη διάθεση για σμηνουργία ,(δεν αρκεί απλώς η αποτροπή της σμηνουργίας διότι μελίσσι που απέκτησε τη διάθεση να σμηνουργίσει ακόμη και εάν δεν του το επιτρέψουμε -καταστρέφοντάς του τα βασιλικά κελιά - αυτό θα έχει ήδη καταπέσει σε αδράνεια και για να επανέλθει σε κανονικό ρυθμό συγκομιδής θα περάσει καιρός απραξίας. Από την προηγηθείσα ανάλυση προκύπτει ότι το αίτιο για την προετοιμασία σμηνουργίας είναι τα αδιοχέτευτα πλεονάσματα του Βασιλικού πολτού. ( Πλεονάσματα libido εργατριών). Και ότι τα πλεονάσματα αυτά προκύπτουν εξαιτίας του περιορισμού της κατανάλωσης του Βασιλικού πολτού λόγο του μπλοκαρίσματος της γονοφωλιάς με νέκταρ.
Σημείωση: καταναλώτριες Βασιλικού πολτού εκτός της βασίλισσας και του γόνου, είναι και οι συλλέκτριες μέλισσες.

Άρα θα πρέπει να αποτρέψουμε το μπλοκάρισμα της γονοφωλιάς από το νέκταρ. Και πάλι όμως πρέπει να δράσουμε ενάντια στη θέλησή του μελισσιού διότι όπως αναλύσαμε πιο πριν το μελίσσι δεν έχει καμία διάθεση να αποθηκεύσει το νέκταρ πάνω από το θόλο του μελιού που είναι πάνω από τη γονοφωλιά (δεν είναι στη φύση του ). Για να το καταφέρουμε τούτο θα πρέπει να έχουμε φροντίσει από αρκετά νωρίς τα εξής :

Ο θόλος του μελιού που είναι πάνω από τη γονοφωλιά θα πρέπει να βαίνει συνεχώς μειούμενος και όταν θα αρχίσει να εισρέει νέκταρ, αυτός (ο Θόλος του μελιού ) θα πρέπει να έχει εξαντληθεί και το χώρο του να έχει καταλάβει από άκρου εις άκρον η γονοφωλιά η οποία θα πρέπει από πιο νωρίς να είναι συνεχώς επεκτούμενη εις βάρος του θόλου μελιού. Για να το πετύχουμε αυτό ασκούμε διεγερτική τροφοδοσία από αρκετά νωρίς, χωρίς όμως η τροφοδοσία αυτή να καλύπτει τις διατροφικές ανάγκες του τότε γόνου ώστε για να καλυφθούν αυτές να υπερκαταναλώνεται το μέλι του θόλου. Στην ανάγκη εάν εκτιμούμε ότι την ώρα της συγκομιδής δεν θα έχει εξαντληθεί ο θόλος του μελιού τότε αφαιρούμε ολόκληρες κερήθρες με μέλι οι οποίες είναι στην άκρη της γονοφωλιάς και τις αντικαθιστούμε με φύλα κερήθρας, η ανάγκη για επέκταση της γονοφωλιάς, ( η γονοφωλιά είναι ακόμα περιορισμένη ) θα αναγκάσει τις μέλισσες να χτίσουν τα φύλα κερήθρας και κατά το χτίσιμο θα καταναλωθούν αποθέματα μελιού. Αποθέματα μελιού επίσης θα καταναλωθούν και εξ αιτίας της επέκτασης του γόνου πάνω στις κερήθρες αυτές οι οποίες όμως δεν τα έχουν πάνω τους και αυτά θα μεταφερθούν από τις παρακείμενες κερήθρες. Ένα άλλο ευεργετικό των νεοχτισμένων αυτών κερήθρων είναι ότι διασπούν τον θόλο του μελιού και δημιουργούν ρήγματα που παραπέμπουν στον ή στους υπερκείμενους ορόφους. Προσοχή θα πρέπει να δοθεί ώστε να μην εξαντληθούν τα αποθέματα του θόλου μελιού πριν την εξασφάλιση σίγουρης νεκτεροροής. αν υπάρχει τέτοιο ενδεχόμενο θα πρέπει να εξασφαλιστεί η διατροφή του μέγιστου με παροχή ανάλογης ποσότητας ζαχαροζύμαρου.

Πριν την έναρξη της νεκαροροής θα πρέπει να έχουν τοποθετηθεί ο ή οι όροφοι συγκομιδής ώστε να έχουν γίνει ήδη αντιληπτοί και αποδεκτοί από τις μέλισσες και σε συνδυασμό με την διάσπαση - εξάντληση του θόλου μελιού που υπήρχε πριν πάνω από την γονοφωλιά, οι πρώτες εισροές νέκταρος να αποθηκευτούν εκεί ( στους ορόφους συγκομιδής ) ώστε να αποτραπεί το μπλοκάρισμα της γονοφωλιάς. Για να γίνουν άμεσα αποδεκτοί οι όροφοι συγκομιδής θα πρέπει να έχουν κερήθρες ήδη χτισμένες και χρησιμοποιημένες την προηγούμενη χρονιά είτε για αποθήκευση μελιού είτε για εκτροφή γόνου. Σημαντική συμβολή στο να γίνουν αποδεκτές οι κερήθρες αυτές και να ενσωματωθούν στο σύνολο του δομικού σκελετού της αποικίας, παρέχουν οι αργόσχολες μέλισσες οι οποίες έχουν εκτοπιστεί από την περιοχή της γονοφωλιάς λόγο του ότι εκκολάφθηκαν ήδη νεότερες, (ασχολούνται αυτές τώρα [οι νεότερες] με τον καθαρισμό και την προετοιμασία των κελιών όπου γεννά η βασίλισσα καθώς και με την εκτροφή του γόνου.) Οι εκτοπισμένες αργόσχολες μέλισσες καταλαμβάνουν τα υψηλότερα σημεία της Κυψέλης, επωφελούμενες της ζέστης που υπάρχει εκεί, και είναι αυτές που θα αποδεχτούν και θα προετοιμάσουν τις κηρήθρες των ορόφων συγκομιδής.
Βασιλικά διαφράγματα δεν πρέπει να χρησιμοποιηθούν στη φάση αυτή διότι δυσχεραίνουν την αποδοχή των υπερκείμενων ορόφων, καταντούν διαφράγματα μελιού και συμβάλλουν στο μπλοκάρισμα της γονοφωλιάς με νέκταρ. Στους επόμενους ελέγχους εάν διαπιστωθεί ότι έχει μεταβεί η βασίλισσα στους ορόφους συγκομιδής και έχει γεννήσει εκεί, τότε μεταφέρεται αυτή με το πλαίσιο όπου γεννάει ή όλα τα πλαίσια που έχει γεννήσει στην γονοφωλιά και ανεβάζουμε συμπληρώνουμε τα κενά με πλαίσια σφραγισμένου γόνου που παίρνουμε από τη γονοφωλιά. Τότε και μόνο τότε βάζουμε βασιλικό διάφραγμα όταν είμαστε σίγουροι ότι οι όροφοι έχουν γίνει αποδεκτοί και οι μέλισσες εργάζονται σε αυτούς, παράλληλα εξασφαλίζουμε δεύτερη είσοδο πάνω από το βασιλικό διάφραγμα για να αποφύγουμε την μείωση των αποδόσεων .
Επίσης σε κάθε επιθεώρηση (τουλάχιστον μίαν την εβδομάδα )την περίοδο πριν και κατά τη σμηνουργία αναζητούμε στην γονοφωλιά αφαιρούμαι και ανεβάζουμε στους ορόφους συγκομιδής τα όποια πλαίσια δούμε να έχουν γεμίσει με νέκταρ. Τα κενά που δημιουργούνται στη γονοφωλιά μετά την αφαίρεση των πλαισίων αυτών τα συμπληρώνουμε με φύλλα τεχνητής κερήθρας και ποτέ με χτισμένες κηρήθρες. Στις χτισμένες Κερήθρες οι μέλισσες αποθέτουν αμέσως μέλι και τις μπλοκάρουν ενώ στα μισοχτισμένα κελιά τις τεχνητής κερήθρας δεν αποθέτουν μέλι, η βασίλισσα όμως γεννάει στα μισό χτισμένα κελιά και έτσι επεκτείνεται ο γόνος και καταναλώνεται ο Βασιλικός πολτός που είναι ο αίτιος της σμηνουργίας. Προσοχή θα πρέπει όμως να δοθεί και στο εξής , δεν πρέπει να τοποθετηθούν οι όροφοι συγκομιδής μελιού πάρα πολύ νωρίς γιατί αν γίνει αυτό έχει δύο περιπτώσεις :
α) σε περίπτωση μεταστροφής των καιρικών συνθηκών θα κρυώσει η γονοφωλιά και θα ανακοπεί η επέκτασή της ( πάλι περίσσευμα Βασιλικού πολτού …… και σμηνουργία ) η θα κρυώσει ο γόνος με αποτέλεσμα εμφάνιση ασθενειών του όπως ασκοσφαίρωση.

β) Θα προκαλέσει υπερβολικό αραίωμα των μελισσών εντός της Κυψέλης με αποτέλεσμα να ανακοπεί η συλλογή του νέκταρος. τα σφιχτά μελίσσια συλλέγουν καλύτερα αλλά και επεξεργάζονται επίσης καλύτερα το εισκομιζόμενο νέκταρ. Ο καταλληλότερος χρόνος για την προσθήκη του η των ορόφων της συγκομιδής είναι ακριβώς κατά την εκκόλαψη μιας νέας γενιάς μελισσών που προηγείται μιας αξιόλογης νεκαροροής και εφόσον το μελίσσι έχει καταλάβει με πληθυσμό δεκαοχτώ τουλάχιστον πλαίσια της γονοφωλιάς.


Η συνεκτικότητα της γονοφωλιάς και η βασιλική φερορμόνη
Καθοριστικής σημασίας για την αποτροπή της σμηνουργίας είναι και η συγκρότηση της γονοφωλιάς. Φανταστείτε γονοφωλιά με την εξής διάρθρωση : η βασίλισσα γεννάει στο ένα άκρο σε δύο η τρεις κερήθρες στο κέντρο υπάρχει σφραγισμένος γόνος και στο άλλο άκρο δύο η τρεις κερήθρες με φρέσκο γόνο. Αμέσως γεννάται το ερώτημα, η παραγόμενη από τη βασίλισσα φερορμόνη στο ένα άκρο της Γονοφωλιάς διαχέεται επαρκώς ως το άλλο άκρο; Το ποσό της φερορμόνης που φτάνει εκεί επαρκεί ώστε να αναστείλει τις σμηνουργικές τάσεις των μελισσών που τροφοδοτούν και επιμελούνται τον επίσης υπάρχοντά γόνο, ο οποίος είναι της κατάλληλης ηλικίας για την οικοδόμηση βασιλικών κελιών;

Για να καταστεί παραγωγικό ένα μελίσσι θα πρέπει η Γονοφωλιά του να έχει επεκταθεί εντελώς και να καταλαμβάνει τουλάχιστον δώδεκα Κερήθρες γόνου. Οι οκτώ από αυτές θα πρέπει να βρίσκονται στον δεύτερο όροφο της γονοφωλιάς ακριβώς κάτω από τον όροφο συνκομιδής, οι κερήθρες αυτές θα πρέπει να περιλαμβάνουν επί το πλείστον νέο γόνο που να κλιμακώνεται ηλικιακά από την μια έως την άλλη πλευρά ως εξής : στην μια πλευρά ο πιο προχωρημένος ηλικιακά γόνος και στην άλλη ο νεότερος γόνος στο τέρμα της πλευράς του νεότερου γόνου θα πρέπει να υπάρχουν κενά διαθέσιμα κελιά όπου η βασίλισσα θα γεννάει τα αβγά της στα μισό χτισμένα φύλλα Κερήθρας που προσθέτει ο μελισσοκόμος.
Οταν συμπληρώνονται με γόνο και οι οχτώ αυτές κερήθρες τότε αφαιρούνται οι δύο της μιας πλευράς με τον πλέον σφραγισμένο γόνο και μεταφέρονται στον πρώτο όροφο, μετακινούνται όλες οι άλλες κηρήθρες προς την πλευρά των αφαιρεθέντων και στο κενό που δημιουργείται στην άλλη πλευρά συμπληρώνεται με φύλλα τεχνητών κερήθρων.
Η διάρθρωση αυτή της γονοφωλιάς επιτρέπει στη βασίλισσα να παρέχει τα μεγαλύτερα ποσά φερορμόνης στις μέλισσες εκείνες που βρίσκονται επάνω στο νεότερο γόνο και να αναστέλλει τις σμηνουργικές τους τάσεις και να αποτρέπει αυτές από το να οικοδομήσουν βασιλικά κελιά στο γόνο αυτόν που είναι της κατάλληλης ηλικίας ( αυγά η μόλις εκκολαφθήσες προνύμφες.)
Οι δύο Κερήθρες που αφαιρέθηκαν από τον δεύτερο του γονοθαλάμο τοποθετούνται στο κέντρο του πρώτου και εκατέρωθεν αυτόν τοποθετούνται παλιές κηρήθρες στις οποίες οι συλλέκτριες γύρης θα εναποθέσουν τα φορτία τους μακριά από το χώρο που γεννάει η βασίλισσα και έτσι θα αποτραπεί και το μπλοκάρισμα της γονοφωλιάς με εναπόθεση γύρης. Με γύρη θα γεμίσουν επίσης και τα κελιά του γόνου του πρώτου ορόφου όταν θα εκκολαφθούν οι μέλισσες από αυτά.
Στις κερήθρες του ορόφου αυτού θα πραγματοποιούνται και οι χοροί των συλλεκτηρών μελισσών καθώς και η παράδοση του εισκομιζόμενου νέκταρος στις οικιακές μέλισσες, και αυτές θα το εναποθέσουν προσωρινά εκεί μέχρι να το μεταφέρουν επάνω στους ορόφους συγκομιδής.
Άρα είναι μεγάλης σημασίας η ύπαρξη κενών παλαιών κερήθρων στον πρώτο όροφο της γονοφωλιάς τόσο για την αποθήκευση της γύρης όσο και για την προσωρινή εναπόθεση του νέκταρος.
Ο μελισσοκόμος βέβαια σε τακτά διαστήματα επαναλαμβάνει τη διαδικασία και κατεβάζει στον πρώτο όροφο της γονοφωλιάς Κερήθρες με σφραγισμένο γόνο.
Αυτός είναι ο ενδεδειγμένος τόπος διεύρυνσης της γονοφωλιάς και μάλιστα έγκαιρα με την τοποθέτηση ορόφου κάτω από τον προϋπάρχον και το κατέβασμα σε αυτόν των δύο πλαισίων σφραγισμένου γόνου και αυτό θα γίνει για πρώτη φορά όταν θα χρειαστεί διεύρυνση η αρχική γονοφωλιά όταν θα έχει συμπληρώσει τα οχτώ πλαίσια του γόνου της. Αντί αυτού ακολουθείται συνήθως η στρεβλή πρακτική της τοποθέτησης του νέου ορόφου πάνω στον προϋπάρχον. Αυτό όμως προκαλεί πτώση της θερμοκρασίας ολόκληρης της γονοφωλιάς ,την ανακοπή του ρυθμού ωοτοκίας ,πλεόνασμα Βασιλικού πολτού προετοιμασίες και τελικά σμηνουργία. Για να μην αναφερθούμε και στην ακόμα χειρότερη πρακτική της άρσης πλαισίων με Γόνο και τοποθέτσης τους στον μόλις προστεθέντα άνω όροφο, η πράξη αυτή διασπά την συνεκτικότητα της γονοφωλιάς και επιφέρει ακόμα μεγαλύτερη ανακοπή της ωοτοκίας.

ΣΥΝΟΨΗ 2009

Σμηνουργία

Επί ευκαιρία της ανοιξιάτικης περιόδου και της επερχόμενης αγωνίας όλων μας για την αντιμετώπιση της σμηνουργίας παραθέτω σειρά άρθρων του Walter Wright σε ενιαίο κείμενο παρμένα από τη διεύθυνση:http://www.beesource.com/pov/wright/index.htm που πιστεύω ότι μπορούν να μας προβληματίσουν αλλά και να μας βοηθήσουν να κατανοήσουμε και να αντιμετωπίσουμε τη σμηνουργία.

ζητώ εκ των προτέρων συγνώμη για τα τυχών λάθη στη μετάφραση.


ΕΚΤΙΜΗΣΕΙΣ
Το μεγαλύτερο μέρος των κατωτέρω είναι η κοινή λογική στο μέσο μελισσοκόμο, αλλά υπάρχουν μερικές άλλες παρατηρήσεις που θα επιθυμούσαμε να προσδιορίσουμε στα πλαίσια της αιτίας και του αποτελέσματος της σμηνουργίας.  Αυτές οι παρατηρήσεις σημειώθηκαν σε πάνω από εκατό κυψέλες του μελισσοκομείου μας. 
1.  Μια σφριγηλή βασίλισσα μπορεί να γεννήσει αρκετά αυγά για να κρατήσει περίπου 2 1/2 διαδοχικούς κύκλους γόνου.  Εάν περιορίζεται σε λιγότερο όγκο γόνου από τη μέγιστη ικανότητα παραγωγής της,τότε έχει χρόνο μη απασχόλησης.  Σε κυψέλη με 9 πλαίσια τα εξωτερικά πλαίσια του μελιού κρατιούνται σε εφεδρεία και τα δεύτερα από το εξωτερικό είναι μέρος εναπόθεσης γύρης.  Αυτό αφήνει 5 πλαίσια για γόνο.
2.  Οι μέλισσες αντιστέκονται στην αποθήκευση νέκταρος επάνω από το θόλο μελιού τους.  Αυτό μπορεί να είναι επειδή στις άγριες αποικίες η κορυφή είναι μια σταθερά.  όταν τακτοποίηται το σμήνος σε μια κοιλότητα, πηγαίνει στην κορυφή και χτίζει τη κερήθρα προς τα κάτω. Το οποιοδήποτε μέλι αποθηκεύεται στην κορυφή και τις πλευρές της φωλιάς γόνου.  Σε αυτήν την διαμόρφωση, δεν υπάρχει καμία θέση για την αποθήκευση του νέκταρος ποιο πάνω .  Η εύκαμπτη στην κορυφή κυψέλη είναι μια παρέκκλιση στις μέλισσες και «η μεταβολή στους ορόφους» είναι αφύσικη .
3.  Όταν μια ροή νέκταρος αρχίζει,   το νέκταρ πρέπει να αποθηκευτεί στα διαθέσιμα κελιά.  Η ζώνη τον τροφών μελιού επεκτείνεται προς τα κάτω στη γόνο-φωλιά. 
4. Έχουμε λόγο να υποψιαστούμε ότι οι νέες μέλισσες είναι πιστές στην περιοχή της κερήθρας από την οποία προέκυψαν.  Όταν ένα πλαίσιο χτισμένης κερήθρας προστίθεται στη θέση του γόνου που αφαιρείται, οι μέλισσες αγνοούν το νέο πλαίσιο , ακόμη και στη μέση της γονοφωλιάς τους, για κάποιο διάστημα («δεν είναι το δωμάτιό ΜΟΥ για να το τακτοποιήσω. ») Το εργατικό δυναμικό που προετοιμάζει τα πλαίσια για τα αυγά προέκυψε αλλού.  Ένα χτισμένο πλαίσιο που αντικαθιστά ένα πλαίσιο γόνου κατά τη διάρκεια της συγκέντρωσης γίνεται μόνο μια σκάλα. 
5.  Κατά την αύξηση του πληθυσμού, οι μέλισσες κινούνται μόνο προς τα επάνω .  Η διαμόρφωση της κυψέλης κάτω από τη φωλιά του γόνου δεν έχει ενδιαφέρον.  Ξέρουμε ότι είναι απρόθυμες να επεκταθούν σε ένα κενό σώμα χαμηλότερα.  Η αρχική επέκταση γίνεται στην περιοχή των ανοικτών κελιών του μελιού μεταξύ της φωλιάς γόνου και των αποθεμάτων που είναι παραπάνω.  Η προσπάθεια συγκεντρώνεται στην ανατροφή του γόνου και την επέκταση του όγκου της γονοφωλιάς επάνω στα αποθέματα μελιού .
6.  Μέλισσες που δεν συμμετέχουν στην εκτροφή, ή δεν είναι αρκετά ώριμες για αναζήτηση τροφής,κάθονται στη ζεστασιά που αυξάνεται από τη γονοφωλιά.  Αυτό συγκεντρώνει τις περισσότερες από τις μέλισσες στην κορυφή της κυψέλης.  Η πιθανότητα της συμφόρησης αυξάνεται με κάθε κύμα των πρόσφατα εκκολαπτόμενων μελισσών που παράγεται από έναν άλλο κύκλο γόνου.  Η συμφόρηση είναι ο στόχος, επειδή είναι στοιχείο απαραίτητο για την πραγματοποίηση σμηνουργίας.
Η αύξηση στον πληθυσμό μελισσών αναφέρεται μερικές φορές ως έκρηξη.  Είναι μόνο μια έκρηξη εάν δεν καταλαβαίνουμε τους μηχανισμούς της διαδικασίας.  Ο εναέριος χώρος μεταξύ των κερήθρων δεν μπορεί να χωρέσει τις μέλισσες που προκύπτουν και από τις δύο πλευρές εκείνου του διαστήματος.   Περαιτέρω, ο όγκος γόνου περίπου διπλασιάζεται από τον τρίτο κύκλο γόνου, αλλά είναι εύκολο να δούμε ότι σύντομα εξαντλείται ο εναέριος χώρος στην κυψέλη γιατί περιέχει τις εκκολαπτόμενες μέλισσες.  Οι νέες μέλισσες που προκύπτουν από την επέκταση της γόνο-φωλιάς στα κελιά μελιού που καταναλώνεται έχουν πολύ μεγαλύτερο όγκο από αυτά τα αποθέματα που μειώνονται. Οι καινούριες μέλισσες είναι κυριολεκτικά «επάνω» στο γόνο και οι ενδιάμεσης ηλικίας μέλισσες δεν απασχολούνται επικερδώς στην αρχική τους αποστολή της εκτροφής.  Η αύξηση του αριθμού των νέο-εκκολαπτόμενων μελισσών αυξάνει επίσης την πυκνότητα και τον όγκο του σμήνους και αναγκάζει τις ενδιάμεσης ηλικίας μέλισσες να μετακινηθούν προς τα κάτω.  Αυτό εμφανίζει συγχρόνως ότι η επέκταση της γόνο φωλιάς κινεί το κέντρο της δραστηριότητάς της (ζώνη κελιών τροφών) προς τα πάνω.  Όταν τα δύο επικαλύπτονται, οι παραπανίσιες μέλισσες παρεμποδίζουν την αρχική αποστολή του ταΐσματος του νέου γόνου.
7.  Οι μέλισσες θα κάνουν χώρο επώασις για να αναθρέψουν τους κηφήνες ακόμα κι αν πρέπει να ξαναχτίσουν τα κελιά εργατριών στο μέγεθος των κηφήνων.  ακόμη Θα εντοπίσουν και τα κηφηνοκελιά που είναι ταξινομημένα μέσα στο καλυμμένο μέλι επάνω από τη γόνο- φωλιά .  Θα αδειάσουν εκείνα τα μακρινά κελιά και η μαμά συνοδευόμενη θα πάει εκεί για να γεννήσει αυγά.   Εκείνα τα κελιά μπορεί να είναι έξω από τη μελισσό-σφαίρα τις κρύες-νύχτες, αλλά μερικές μέλισσες φροντίζουν εκείνον τον υποχρεωτικό γόνο κηφήνων.
8.   Οι μέλισσες προτιμούν να επεκτείνουν τη γονοφωλιά τους πλευρικά παρά προς τα πάνω.  Εάν εξετάσετε τη κερήθρα ως μια επίπεδη επιφάνεια γενικά, θα βρείτε πολλές κερήθρες να είναι γεννημένες ευρύτερα στο μήκος από ότι είναι σε βάθος (σε Dadan) .  Οι εξωτερικές κερήθρες της κυψέλης περιέχουν συμπαγές μέλι από πάνω έως κάτω, και μπορούν να υπάρξουν αρκετές και στις δύο πλευρές.  Δεδομένου ότι η επιφάνεια προς χρήση είναι ελάχιστη επάνω από τη γονοφωλιά, οποιαδήποτε επέκταση της φωλιάς γόνου πρέπει να είναι στην παρακείμενη κερήθρα. Αναγνωρίζουμε ότι αυτή η θέση είναι αντίθετη προς το κοινό νου στο θέμα αυτό , αλλά πιστεύουμε ότι είναι αποτέλεσμα διαστρέβλωσης, προερχόμενης από τους περιορισμούς της τυποποιημένης κυψέλης (δείτε το στοιχείο 1).  Μια μικρή ομάδα θα κινηθεί πλευρικά στο καλυμμένο μέλι προτού να υπάρξει οποιαδήποτε σημαντική επέκταση προς τα πάνω.
9.  Φαίνεται ότι όταν αρχίζουν οι μέλισσες να εργάζονται στους ορόφους, η τάση προς σμηνουργία ελαττώνεται.  Μπορούν ακόμα να σμηνουργίσουν ενώ εργάζονται στους ορόφους , αλλά ο δρόμος διάπραξη σμηνουργίας δεν είναι αρκετά άμεσος ή ενιαίος σκοπός.  Περαιτέρω, εάν η γονοφωλιά σπάζει τα εμπόδια μελιού και ο γόνος ανατρέφεται και στους ορόφους μελιού, όλο το ενδιαφέρον για τη σμηνουργία χάνεται.

Η ΩΘΗΣΗ
Το στοιχείο που ενεργοποιεί τη στροφή για την διάπραξη σμηνουργίας υπεκφεύγει πάντα των μελισσοκόμων. Υποψιάζομαι ότι οι προετοιμασίες για διάπραξη σμηνουργίας προηγούνται των κελιών σμηνουργίας κατά ένα μακρύ χρονικό διάστημα που δεν γνωρίζει κανένας, δείξαμε ενδιαφέρον για τους κύκλους γεννήσεων.  Όταν καταγράφαμε το χρονοδιάγραμμα, μείναμε κατάπληκτοι για το πόσο αποτελεσματική είναι η συγκέντρωση πραγματικά, και πόσο λίγοι είναι οι κύκλοι που περιλαμβάνονται σε μια σεζόν. Είχαμε παρατηρήσει ότι υπήρχαν μεγάλα χρονικά διαστήματα, που όλα τα κελιών γόνου καλύπτονταν και η βασίλισσα ήταν ανενεργή.  Αναρωτηθήκαμε εάν η βασίλισσα, όπως και οι εργάτριες, ήταν πιο ευτυχισμένες όταν ήταν απασχολημένες.  Ή ίσος η βασίλισσα να εξέπεμψε μερικά κακά σήματα όταν ήταν δυσαρεστημένη κατά τη διάρκεια της περιόδου όπου ήταν στα ανώτατα όρια των γεννήσεων. Χάριν της συζήτησης, υποθέστε ότι η βασίλισσα ικανοποιείται εφ' όσον επεκτείνεται η γόνο-φωλιά.  Παίρνει να γεννήσει μερικά αυγά στα κελιών που πριν είχαν τροφές καθώς αυτά τώρα γίνονται διαθέσιμα.  Ο αριθμός των μελισσών που γεννιούνται αυξάνεται κάθε μέρα και τώρα αυτές τρώνε περισσότερο μέλι.  Έπειτα όμως μια ροή από νέκταρ αρχίζει ξαφνικά και η γόνο-φωλιά γίνεται ολοένα και μικρότερη. Αυτό που πραγματικά δεν έχει σημασία είναι το εάν η βασίλισσα προκαλεί τη σμηνουργία με κάποιο μήνυμα ή αν η αύξηση του εισερχόμενου νέκταρ προκαλεί την αποικία στο να αισθάνεται ασφαλείς ότι η μητρική αποικία έχει ότι χρειάζεται για να επιβιώσει και τότε σμηνουργεί.  Το εισερχόμενο νέκταρ είναι σίγουρα αναγκαίο για τη σμηνουργία, ώστε το σμήνος να εδραιωθεί σε μια νέα θέση.  Εάν επικρατεί συμφόρηση (υπερβολικές μέλισσες), η διάπραξη σμηνουργίας είναι σίγουρη. Θεωρούμε ότι έχουμε απασχοληθεί με λανθασμένο πρόβλημα.  Θέλουμε περισσότερες μέλισσες (συμφόρηση), αλλά πρέπει να βρούμε μια τεχνική που να επιτρέπει την απορρόφηση της πρώτης εισροής νέκταρος χωρίς να προσβάλει τον όγκο της γονοφωλιάς.  Πρέπει να εστιάσουμε τις προσπάθειές μας στην ζώνη των ανοικτών κελιών τροφών του μελιού πάνω από την γόνο-φωλιά.  Ποιο συγκεκριμένα, πρέπει να λύσουμε το πρόβλημα του καλυμμένου μελιού ακριβώς επάνω από την γόνο-φωλιά.  πρέπει να παρέχουμε κενά κελιά αποθήκευσης στην κορυφή.  Μια ξαφνική εισροή από νέκταρ θα μπορούσε στη συνέχεια να αποθηκευτεί επάνω από τη ζώνη της γονοφωλιάς και όχι στο άνω άκρο της γονοφωλιάς. Υπό ορισμένες συνθήκες και για την επέκταση της γονοφωλιάς, η αντιστροφή των σωμάτων της κυψέλης επιτυγχάνει την επιθυμητή διαμόρφωση.





Το σκίτσο 1 είναι μια οπτική αντιπροσώπευση των παραγόντων σμηνουργίας .




Έχω μια άλλη πρόταση να προσφέρω σε κάποιον που πειραματίζεται : Εάν θέλετε να ωθήσετε τη γόνο-φωλιά επάνω μέχρι τον πρώτο όροφο με μέλι, να τους δώστε γόνο-κερήθρα κηφήνων στο κέντρο του θόλου μελιού.  Αυτό μπορεί να είναι ότι χρειάζεται. Αυτά τα πλαίσια μπορούν να αφαιρεθούν όταν καλυφθούν, παίρνοντας μαζί τον πληθυσμό των varroa καθώς και τους μη παραγωγικούς κηφήνες.  Η γόνο-κερήθρα κηφήνων σε αντίθεση με κερήθρα εργατριών, δεν προετοιμάζεται για την ωοτοκία από τις μέλισσες που εκκολάπτονται από αυτήν την ίδια κερήθρα. 
Άλλες εκτιμήσεις: 1.  Μια σφριγηλή- ακμαία βασίλισσα μπορεί να γεννήσει αρκετά αυγά σε 2 1/2 κύκλους.
2.  Οι μέλισσες αντιστέκονται στην αποθήκευση του νέκταρος επάνω από το σφραγισμένο μέλι του θόλου μελιού της γόνο-φωλιάς.
3.  Όταν μια σοβαρή ροή νέκταρος αρχίζει, το νέκταρ αποθηκεύεται στο κάτω μέρος των κελιών του θόλου μελιού, και καταπατά τον όγκο της γονοφωλιάς.
4.  Ένα πλαίσιο γόνο-κερήθρας που αντικαθίσταται με θεμέλιο γόνο-κερήθρας μειώνει το συνολικό όγκο των κελιών γόνου.
5.  Η βασικός εστία χτισίματος είναι στη ζώνη των κελιών μελιού επάνω από τη γονοφωλιά.
6.  Οι μέλισσες που χασομερούν στο πάνω μέρος της κυψέλης απολαμβάνουν τη θερμότητα που αυξάνεται από τη γονοφωλιά, προκαλώντας κυκλοφοριακή συμφόρηση.
7.  Οι μέλισσες θα βρούνε και θα χρησιμοποιήσουν τα κελιών γόνο-κερήθρας κηφήνων ακόμη και έξω από την μελισσοσφαίρα την κρύα νύχτα.
8.  Οι μέλισσες προτιμούν να επεκτείνουν τη γονοφωλιά τους πλευρικά στην παρακείμενη κερήθρα παρά προς τα πάνω στα αποθετήρια μελιού.
9.  Η εργασία των μελισσών στα αποθετήρια μελιού φαίνεται να βγάζει στην άκρη την παρόρμηση για σμηνουργία.


Συμπεράσματα
  Η εξελικτική ανάπτυξη της μέλισσας στηρίχτηκε στα στα εξής:
1.  Φύλαξη του πλεονάσματος μελιού πάνω και προς τις πλευρές της φωλιάς γόνου
2.  Να χτίσει προς τα κάτω από την κορυφή και διατήρηση της φωλιάς γόνου κάτω από το αποθηκευμένο μέλι.
3.  Μίζερη χρήση του από πάνω καλυμμένου μελιού, ενώ η συσσώρευση μελισσών την άνοιξη εκμεταλλεύεται τις πρόωρες πηγές νέκταρος για να υποστηρίξει την εκτροφή γόνου  Η δημιουργία αποθέματος σε νέκταρ γίνεται κλιμακωτά ανάλογα με τη διαθεσιμότητα.
4.  Οι περισσότερες εργάτριες που είναι ηλικίας μεγαλύτερης από αυτή της παραμάνας είναι ανιχνεύτριες κατά τη διάρκεια της συγκομιδής.  Αυτό μεγιστοποιεί τις δυνατότητες για το εισκομιζόμενο νέκταρ που καλύπτει τις ανάγκες τροφών.
5.  Το διαθέσιμο νέκταρ που αποθηκεύεται στη φωλιά του γόνου  προκαλεί τις προετοιμασίες σμηνουργίας.

Διαστρεβλώνεται αυτήν η στρατηγική με την παροχή του χώρου αποθήκευσης για το εισερχόμενο νέκταρ

ΕΡΓΑΣΙΕΣ
Μειώνουμε την ώθηση για σμηνουργία προσθέτοντας τα αποθετήρια μελιού στην κορυφή της κυψέλης καθώς και με οποιεσδήποτε από τις ποικίλες διαταραχές της γόνο-φωλιάς .  Η προσθήκη των αποθετηρίων μελιού παρέχει χώρο και είναι ευεργετική εάν ολοκληρωθεί αρκετά νωρίς αλλά χωρίς να εμποδίζει την κανονική συγκέντρωση του πληθυσμού των μελισσών.
Η διαταραχή της γόνο-φωλιάς αποθαρρύνει τη σμηνουργία με τη μείωση του αριθμού των μελισσών.  Όλα έχουν βασικό αποτέλεσμα τη μείωση του συνολικού όγκου των κελιών γόνου ή μειώνοντας την κανονική επέκταση του όγκου της γόνο-φωλιάς. Κυμαίνονται σε βαθμό από την "καθαρή γόνο-φωλιά" , την αντιστροφή των σωμάτων της κυψέλης, χωρισμός της αποικίας, έως και την πιο σοβαρή προσέγγιση Demaree.  Το όνομα «Η καθαρή γόνο-φωλιά » υπονοεί ότι η βασίλισσα έχει περισσότερο χώρο για ωοτοκία, αλλά στην πραγματική εφαρμογή της τεχνικής θα μπορούσε πιο εύστοχα να ονομαστεί "μειωμένου όγκου γόνο-φωλιά."  Στο άλλο άκρο της κλίμακας το σχέδιο Demaree απομονώνει τη βασίλισσα και οι μέλισσες πρέπει να αρχίσουν μακριά από την γόνο-φωλιά μια νέα φωλιά .
Όλες αυτές οι τεχνικές μειώνουν τη συσσώρευση των μελισσών εντός της κυψέλης.  Οι μέλισσες ώμος κάνουν περισσότερο μέλι όταν συσσωρεύονται. Έτσι φαίνεται ότι η διαταραχή της γόνο-φωλιάς είναι αντιπαραγωγική υπό οποιοδήποτε όνομα. Οι διαταραχές της γόνο-φωλιάς μπορεί να έχουν περισσότερες επιπτώσεις στην παραγωγή μελιού από ότι είναι προφανής μόνο από τον αριθμό των μελισσών. Τι γίνεται αν ο κύκλος γεννήσεων βγει εκτός, θα ήταν κατά τη διάρκεια της μέγιστης ροής μελιού οι οικιακές μέλισσες αρκετές για να χειριστούν το εισερχόμενο νέκταρ; Ο αντίκτυπος στην παραγωγή δεν θα ήταν εύκολα διακριτός. Υποθέτουμε ότι η κανονική συγκέντρωση παράγει τις μέλισσες της σωστής ηλικίας για την εκτέλεση των εργασιών που απαιτούνται.

Διακοπή σμηνουργίας

Οι ισχυρότερες αποικίες παράγουν περισσότερο μέλι.  Το σύστημα διαχείρισης θα πρέπει να κατευθυνθεί στην παραγωγή της μέγιστης δυνατή ισχύς.

Ο Δρ C.R. Farrar κατέδειξε, πριν περίπου 50 έτη, τεχνικές για την ανάπτυξη πληθυσμού αποικιών παραγωγικής ισχύος. Ο στόχος του ήταν περίπου τρεις βαθιές αίθουσες γόνου .  Ολοκλήρωσε αυτό το επίπεδο δύναμης των μελισσιών με τη μετάθεση των αιθουσών γόνου .  Επίσης η προσέγγισή του μείωσε τη συχνότητα σμηνουργίας.
Δυστυχώς, η θεωρία ότι ο συνωστισμός των μελισσών προκαλεί σμηνουργία, έχει προκαλέσει μια επιφύλαξη στους μελισσοκόμους ως προς την πρόωρη ανάπτυξη της δύναμης των αποικιών.  Έχουμε οδηγηθεί για να πιστέβουμε ότι πολύ δυνατή κυψέλη πολύ νωρίς την άνοιξη οδηγεί σε σμηνουργία.  Και ξέρουμε ότι η μητρική σμηνουργιθήσα αποικία παράγει ελάχιστα.   Οι περισσότερες τεχνικές πρόληψης σμηνουργίας αφαιρούν δυνάμεις αποδυναμώνοντας την αποικία.  Απλά ή το δυναμικό του πληθυσμού μειώνεται με την αφαίρεση γόνου ή η διάσπαση των αποικιών, επηρεάζουν αρνητικά τη δυνατότητα παραγωγής μελιού .

Το λεξικό καθορίζει το συνωστισμό με δύο τρόπους.
 1. Συνωστισμός είναι μια έννοια όπως το μποτιλιάρισμα στο κέντρο της πόλης (κυκλοφοριακός συνωστισμός).
 2.Η δεύτερη έννοια είναι όταν η κανονική λειτουργία της όσφρησης είναι μειωμένη, όπως στην ρινική συμφόρηση.
Η κυψέλη συνδέει και τους δύο τύπους συμφορήσεων με την εποχή σμηνουργίας.  Η συσσώρευση των ενήλικων μελισσών απαιτείται για να είναι βιώσιμες οι αποικίες.  Η εξασθένιση της κανονικής λειτουργίας εμφανίζει συσσώρευση νέκταρ στις κερήθρες εκτροφής του γόνου.  Η βιβλιογραφία είναι κάπως σκοτεινή ως προς τη συσσώρευση του νέκταρ στη φωλιά του γόνου, αλλά πιστεύουμε ότι είναι ένα απαραίτητο στοιχείο της διαδικασίας προετοιμασίας για τη σμηνουργία.  Πριν παράγει τα κελιά σμηνουργίας, η αποικία μειώνει το μέγεθος της φωλιάς γόνου με την αποθήκευση του νέκταρ εκεί όπου ο γόνος εκκολάπτεται.  Υπάρχουν πολλά πλεονεκτήματα τόσο για τη μητρική αποικία όσο και για το επικείμενο σμήνος να δημιουργήσουν μια δεξαμενή ανοικτών κελιών με τροφές πριν από τη σμηνουργία.
Στην πρόληψη της σμηνουργίας με τη διαχείριση του νέκταρος πρέπει να αποτρέψουμε την απόφραξη της φωλιάς του γόνου με νέκταρ. Η συμφόρηση με νέκταρ αποτελεί προκαταρκτική προϋπόθεση για σμηνουργία   Αλλά η παρεμπόδιση της συμφόρησης με νέκταρ στη φωλιά του γόνου είναι πιο αξιόπιστη και λιγότερο εντατική εργασία από περιοδική αναστροφή των ορόφων.  Προετοιμαζόμαστε να τη σταματήσουμε προτού να αρχίσει με την προσθήκη κενών κελιών για αποθήκευση νέκταρος επάνω από τη φωλιά γόνου, η συμφόρηση με νέκταρ αποφεύγεται.  Η αποικία προτιμά να αποθηκεύσει το νέκταρ για τις ανάγκες εκτροφής μέσα στη μελισσόσφαιρα πριν από την πλήρη επέκταση της φωλιάς του γόνου.  Αλλά ώμος η αποικία που δεν έχει μειώσει τη φωλιά του γόνου σε ένα επίπεδο που να μπορεί να διαχειρίζεται από το μισό πληθυσμό της, (ότι θα απομείνει δηλαδή μετά από την αναχώρηση του σμήνους), δεν αρχίζει προετοιμασίες σμηνουργίας

Οι βασικοί στόχοι της διαχείρισης του νέκταρος είναι αρκετά απλοί.  Καταγράφονται και αναλύονται παρακάτω:

α. προτρέψτε την αποικία να αποθηκεύσει το νέκταρ πάνω από τη φωλιά του γόνου πολύ πριν τη συγκομιδή.

β. διατηρήστε κενές κερήθρες στην κορυφή της κυψέλης για τη συνέχιση της αποθήκευσης κατά τη συγκομιδή.

γ. Παρακολούθηση για τη συνεχή επέκταση της φωλιάς του γόνου στο υπερκείμενο νέκταρ κατά την εποχή της σμηνουργίας.
Τα αποτελέσματα της επίτευξης αυτών των στόχων είναι δραματικά.  Η αποικία που επεκτείνει τη φωλιά γόνου και αποθηκεύει το νέκταρ μέσα στην εποχή σμηνουργίας δεν θεωρείται σμηνουργούσα.  Ο στόχος για την περίοδο αυτή είναι η δημιουργία συνωστισμού για την πλήρωση του ολοένα αυξανόμενο κενού χώρου.  Η τυπική αποικία φθάνει κατά την έναρξη της κύριας μελιτοροής με δύο βαθιές αίθουσες γόνου και δύο ορόφους για νέκταρ επάνω από τη φωλιά γόνου.  Ο τεράστιος πληθυσμός είναι ισορροπημένος για να εκμεταλλευτεί την κύρια ροή.

Οι παραλλαγές στο ξεχειμώνιασμα , στη θέση των συστάδων μελισσιών μέσα στο σύνολο, και την εποχιακή διαθεσιμότητα ανθοφορίας της περιοχής απαιτούν κάποια προσαρμογή αυτών των συστάσεων.  Το αρχικό εργαλείο για την υπερκείμενη αποθήκευση του νέκταρος επάνω από το προϋπάρχων καλυμμένο μέλι είναι η μύωση αυτού του μελιού με την εισαγωγή κενών κερήθρων για γόνο.  Αυτό εξυπηρετεί περισσότερους από έναν σκοπούς.  Όχι μόνο ενθαρρύνει την αποθήκευση του νέκταρος επάνω από τη φωλιά γόνου, αλλά βελτιώνει επίσης και το να αντιληφθεί η αποικία την πρόσθετη κενή κερήθρα επάνω από το προϋπάρχων καλυμμένο μέλι.  Συχνά η αποικία θα αγνοήσει την κενή κερήθρα που προστίθεται επάνω από το υπερκείμενο εμπόδιο καλυμμένου μελιού.  Φαίνεται να θεωρούν την κορυφή του καλυμμένου μελιού ως την κορυφή της κοιλότητας κατοικίας.  Αλλά εάν αποθηκεύουν το νέκταρ μέσω του υφιστάμενου εμποδίου μελιού στην κενή κερήθρα που παρεμβάλλεται μεταξύ των πλαισίων του μελιού, βελτιώνει την αντίληψή τους για το ανωτέρω διαθέσιμο χώρο. Όταν η αποικία έχει επίγνωση του γεγονότος ότι υπάρχει κενός χώρος ανωτέρω, καθυστερεί η φιλοδοξία για σμηνουργία και συνεχίζουν να αυξάνουν το μέγεθος της φωλιάς γόνου.  Εάν επιτύχει την πλήρωση των κενών κερήθρων με το νέκταρ, η αποικία μπορεί να επανέλθει στη φιλοδοξία για σμηνουργία.  Η σκόπιμη συντήρηση κενών κερήθρων στον κορυφαίο όροφο αποτρέπει την αποικία από την εκπλήρωση της ανωτέρω φιλοδοξίας.  Συστήνουμε τη διατήρηση δύο μικρών ορόφων που να περιέχουν κενές κερήθρες επάνω από τη γονοφωλιά ολόκληρη την περίοδο συγκομιδής.  Σημειώστε ότι στα σκίτσα των χειρισμών, τουλάχιστον δύο κενοί όροφοι είναι η αφετηρία.  Όροφοι αποθήκευσης μελιού με μικρά πλαίσια μπορούν να χρησιμοποιηθούν , αλλά στα βαθύτερα πλαίσια θα συσσωρεύσουν περισσότερο νέκταρ οι μέλισσες . 
Ένα τρίτο πλεονέκτημα της κατανάλωσης του μελιού που βρίσκεται πάνω από το γόνο είναι η ταχύτερη αύξησης της φωλιάς γόνου.  Εάν η αποικία αυξάνει το μέγεθος γονοφωλιάς εισβάλλοντας στο σφραγισμένο μέλι, καταναλώνουν εκείνο το μέλι ως τροφή και ελευθερώνουν τα κελιά για πρόσθετες γεννήσεις. Όταν η ξεχειμωνιασμένη αποικία έχει κενές κερήθρες γόνου στον κάτω όροφο, αρκεί απλά να αντιστραφούν οι όροφοι ώστε να προσθέσετε κενό χώρο για γονοφωλιά στην κορυφή. Η παροχή χώρου αποθήκευσης νέκταρος πολύ νωρίς στην εποχή είναι ένα βασικό στοιχείο επιτυχίας αυτού του συστήματος.   Η εμφάνιση του νέου, άσπρου κεριού κατά την έναρξη της κύριας ροής μελιού είναι το χρονικό σημείο αναφοράς για την προετοιμασία σμηνουργίας.  Ο χειρισμός πρέπει να εκτελεσθεί ένα μήνα πριν από το άσπρο κερί.  Μερικά παραδείγματα χειρισμού βήμα βήμα παρέχονται στο σκίτσο.  Και τα τρία παραδείγματα προκαλούν την πρόωρα υπερκείμενη αποθήκευση νέκταρος.  Εάν η ξεχειμωνιασμένη αποικία σας διαφέρει από τα παρεχόμενα παραδείγματα, μπορείτε να εφαρμόσετε τους βασικούς στόχους στη συγκεκριμένη διαμόρφωση των κυψελών σας.






Στόχος: Να προκαλέσετε την αποθήκευση του νέκταρ επάνω από τη φωλιά του γόνου.
Συγχρονισμός: Πριν από την εποχή σμηνουργίας. 
Συνέχιση: Διατηρήστε την κενή κερήθρα γόνου στην κορυφή.  Μην αφήστε την αποικία να γεμίσει τη κερήθρα στην κορυφή.
Ο Δρ Farrar με την αναζήτησή του για τους μεγαλύτερους πληθυσμούς επέτυχε την πρόληψη σμηνουργίας με την εντατική εργασία των μελισσών.  Η διαχείριση του νέκταρος επιτυγχάνει μεγαλύτερους πληθυσμούς και με τη λιγότερη προσπάθεια για την πρόληψη σμήνων.  Έγινε πλέον κατανοητό ότι ο πολύς πληθυσμός των αποικιών και η πρόληψη σμηνουργίας δεν είναι απαραιτήτως αντίθετοι σκοποί. Μας πήρε 50 έτη για να ξεμάθουμε την έννοια ότι ο συνωστισμός των μελισσών προκαλεί τη σμηνουργία.  Πιστεύουμε ότι και οι δύο τύποι συμφορήσεων είναι αποτελέσματα του σχεδιασμού σμηνουργίας των αποικιών, και όχι η «αιτία.» Αλλά οι περισσότεροι μελισσοκόμοι εμμένουν στην αποδυνάμωση της αποικίας προς όφελος της πρόληψης σμήνων.
  Μπορείτε να συνεχίσετε «να πυροβολείστε στο πόδι» σχετικά με την παραγωγή μελιού, ή να προσπαθείτε τους μεγαλύτερους πληθυσμούς με την εφαρμογή μιας αποτελεσματικής τεχνικής πρόληψης σμήνων.

Η χρήση του φορμικού (μυρμηκικού) οξέος στην μελισσοκομία

Το μυρμηκικό οξύ ( HCOOH ) είναι γνωστό για τις αντιμικροβιακές του ιδιότητες . Αρχικώς στη μελισσοκομία χρησιμοποιήθηκε για την θεραπεία της αμερικανικής σιψηγονίας, ( Γεωργίου Τριβιζά, μελισσοκομία σελίδα 348…) αλλά και σήμερα γίνεται χρήση του ως αποστειρωτικού για τον ίδιο σκοπό (Μ. Δ. Υφαντίδης παθήσεις του μελισσιού σελ.23 ) ,Πέραν αυτού χρησιμοποιήθηκε και ως μικροβιοκτόνο για τον έλεγχο των σπορίων της νοσεμίασης , τον περιορησμό της ασκοσφαίρωσης και επίσης για την αντιμετώπιση του κερόσκορου στις κερήθρες που βρίσκονται εκτός της Κυψέλης(Μ. Δ. Υφαντίδης παθήσεις του μελισσιού σελ.208 ) . κατά κόρον όμως χρησιμοποιήθηκε για την αντιμετώπιση της τραχειακής ακαρίασης ( Μελισσοκομία και Ανάπτυξη, Ιανουάριος- Μάρτιος 1991 σελ.23 ) καθώς και της βαροϊκής ακαρίασης κυρίως στις χώρες της Βόρειας Ευρώπης.

Το μυρμηκικό οξύ προκαλεί υπερκαπνεία στις βαρόα στερώντας τους το οξυγόνο της αναπνοής (Μ. Δ. Υφαντίδης παθήσεις του μελισσιού σελ.190).


Πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα της χρήσης του HCOOH στη θεραπεία της Βαρρο`ι`κής ακαρίασης
1. το HCOOH είναι το μόνο φάρμακο που λόγο του μικρού μεγέθους του μορίου του έχει τη δυνατότητα να εισχωρεί από τις αναπνευστικές οπές των καλυμμάτων μέσα στα σφραγισμένα κελιά του γόνου και να θανατώνει τα ενήλικα αλλά και τα ανήλικα σταδία των Βαρρόα που είναι παγιδευμένες – προστατευμένες εκεί μέσα .
2. το HCOOH πέραν της αντί βαρρο`ι`κής και αντί τραχειακής δράσης του εμφανίζει και γενικότερη απολυμαντική – αντί μικροβιακή και αντί μυκητιακή δράση.
3. το HCOOH είναι φιλικό προς τα προ`ι`όντα του μελισσιού και συνκαταλέγεται στα βιολογικά σκευάσματα.
4. αρνητικό της εφαρμογής του HCOOH είναι η οξείδωση των μεταλλικών μερών της κυψέλης καθώς και η επικινδυνότητα του ως προς τον χρήστη κατά την εφαρμογή.
5.το HCOOH εάν εφαρμοστεί αργά το φθινόπωρο ή το χειμώνα επιβραδύνει την ανοιξιάτικη ανάπτυξη.

(πίνακας 1).




Οι μέθοδοι εφαρμογής επικεντρώνονται στο να υπάρχουν μέσα στην κυψέλη υψηλά επίπεδα ατμού μυρμηκικού οξέος για διάφορες χρονικές περιόδους. Η Χρήση αρικά γινόταν με τον εξής τρόπο :
Μυρμηκικό οξύ σε διάλυση περί τα εξήντα πέντε τοις εκατό (65%) εμποτιζόταν σε διάφορα απορροφητικά υλικά όπως πανιά, χαρτί κουζίνας ,η το απορροφητικό υλικό βερμικουλίτης και τοποθετούνταν εντός των κυψελών (Β. Λιάκος παθολογία των μελισσών σελ.98 ) . Το κύριο μειονέκτημα αυτών των τρόπων χρήσης ήταν η ανεξέλεγκτη εξάτμιση του οξέος με αποτέλεσμα να υπάρχουν δυσμενείς επιπτώσεις στο σμήνος ακόμα και θάνατοι βασιλισσών.
Για να ξεπεραστεί αυτό το μειονέκτημα της χρήσης του μυρμηκικού οξέος επινοήθηκαν ορισμένες συσκευές που στόχο είχαν την εξασφάλιση μακράς διάρκειας εξατμίσεις ελεγχόμενης κατά το δυνατόν ώστε η συγκέντρωσή τους οξέος εντός της Κυψέλης να παραμένει για μακρό χρονικό διάστημα εντός των ανεκτών ορίων και να αυξηθεί παράλληλα η αποτελεσματικότητα του ως προς τα θανατηφόρα αποτελέσματα επί των ακαρίων .( βλέπε http://www.alp.admin.ch/themen/00502/00515/00517/index.html?lang=en

Οι Βραχείας διάρκειας θεραπείες περιλαμβάνουν την τοποθέτηση ενός μικρού ποσού (15ml) μυρμηκικού οξέως με απορροφητικά μαξιλάρια, είτε πάνω στα πλαίσια της γονοφωλιάς είτε στη βάση της κυψέλης.
Η εξάτμιση του μυρμηκικού οξέος με αυτόν τον τρόπο είναι σχεδόν ανεξέλεγκτη και η θεραπεία πρέπει να επαναλαμβάνετε συνήθως μετά από διαστήματα 4 ημερών και για συνολικά 5-6 εφαρμογές.

Οι θεραπείες μακράς διαρκείας μειώνουν το κόστος εργασίας, περιλαμβάνουν την τοποθέτηση μεγαλύτερων ποσοτήτων μυρμηκικού οξέος, είτε σε πλαστικές σακούλες ,ή εξατμιστήρες, ή gel , ώστε να επιβραδύνεται η απελευθέρωση των ατμών του μυρμηκικού οξέος και να είναι ασφαλείς για το σμήνος. Ενεργό συστατικό: Μυρμηκικό οξύ (65%)

Εμπορικές ονομασίες συσκεύων: Apicure (gel), BeeVar (gel), Kramer (πιάτα), Vapidifus (εξατμιστήρας), Nassenheider (εξατμιστήρας)
- Το Apicure αποτελείται από 30g μυρμηκικό οξύ που ενσωματώνεται σε μια αργής
απελευθέρωσης μήτρα γέλης .
- Το BeeVar είναι επίσης ένα ζελέ, και απαιτεί 2 θεραπείες 15 ημέρες μεταξύ τους. Και τα δύο προϊόντα τοποθετούνται πάνω στα πλαίσια της γονοφωλιάς και ανοίγονται παράθυρα στα πλαστικά δοχείά πριν την τοποθέτηση.
- Η πλάκα Kramer αποτελείται από ένα κομμάτι υλικού από μαλακές ίνες κατασκευής σκαφών διαστάσεων 20 X 24 X 1.5cm,και 250ml μυρμηκικού οξέος σφραγισμένο σε σακούλα καταψύκτη. οπές 1.5cm ανοίγονται στο πλαστικό με ένα στρογγυλό εργαλείο πριν την τοποθέτηση. Ο αριθμός των οπών εξαρτάται από τον τύπο των κυψελών και την θερμοκρασία.
- Ο εξατμιστήρας Vapidifus είναι μια κατοχυρωμένη με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας συσκευή που εφάπτεται σε ένα χαρτί κουζίνας επάνω από τα πλαίσια της γονοφωλιάς. Η δεξαμενή παίρνει 130ml μυρμηκικού οξέος και ελέγχει την απελευθέρωση των ατμών μέσω ενός ρυθμιστή ροής.
- Ο εξατμιστήρας Nassenheider ενσωματώνεται σε ένα πλαίσιο κυψελών και έχει ένα φυτίλι για τη διαπνοή. Έχει μια δεξαμενή 180ml.
- Στον καναδά έχουν εγκριθεί πλαστικές σακούλες με απορροφητικό χαρτί εμποτισμένο με μυρμηκικό οξύ για τον έλεγχο των ακαριών varroa . 250ml μυρμηκικού οξέος είναι εμποτισμένο στο χαρτί και κόβονται παράθυρα στο σάκο πριν αυτός τοποθετηθεί πάνω στα πλαίσια της γονοφωλιάς. Ο αριθμός των παραθύρων εξαρτάται από το μέγεθος της κυψέλης.

Αποτελεσματικότητα:
- Ένα ποσοστό θανάτωσης 94% επιτεύχθηκε χρησιμοποιώντας βραχείας διαρκείας θεραπείες για 4 ημέρες επαναλαμβανόμενη 4 φορές.
- Τα πιάτα Kramer έχουν παραγάγει θνησιμότητα 95% όταν χρησιμοποιούνται την άνοιξη και το φθινόπωρο.
- Οι εξατμιστήρες Nassenheider παρουσίασαν θνησιμότητα ακαρίων 98%.
- θεραπείες με 5 διαφορετικούς διανομείς κατασκευασμένους από πλαστικές σακούλες με απορροφητικό χαρτί επαναλαμβανόμενες 2 φορές η κάθε μία παρουσίασαν συνολική θνησιμότητα ακαρίων που κυμαίνεται μεταξύ 92 και 98 %.
- Μυρμηκικό οξύ σε πηκτή πάστα γέλης ήταν 70% αποτελεσματικό σε μια εφαρμογή κατά τη διάρκεια της άνοιξης.

Από τις ανωτέρω συσκευές τα καλύτερα αποτελέσματα παρουσιάζει η συσκευή nassenheider evaporator η οποία φέρεται σε 2 τύπους , ο ένας τοποθετείται μέσα σε ένα κενό πλαίσιο και το οποίο πλαίσιο τοποθετείται παραπλεύρως του γόνου , ενώ ο άλλος τοποθετείται επάνω από τα πλαίσια της γονοφωλιάς και απαιτεί γι`αυτό κάποιον κενό χώρο που πρέπει να δημιουργηθεί ( π.χ με ένα μικρό σώμα κυψέλης)χρειάζεται ακόμα ένα φύλο χαρτί κουζίνας και ένα κομμάτι νάιλον λίγο μεγαλύτερο από το χαρτί που τοποθετήται κάτω από αυτό. Παρά τις περισσότερες απαιτήσεις ο δεύτερος τύπος λειτουργεί καλύτερα.

Σημαντικές διαφορές υπάρχουν όσον αφορά την αποτελεσματικότητα ανάλογα με τις καιρικές συνθήκες και την εποχή του έτους, οι οποίες κυμαίνονται από 60% έως 92% για τις διάφορες μεθόδους.
Αποτυχίες στον έλεγχο των varroa έχουν καταγραφεί και συνδέονται με την πολύ χαμηλή ή την πολύ υψηλή θερμοκρασία που αποτρέπουν τη σωστή εξάτμιση. Η θερμοκρασία κατά τη στιγμή της εφαρμογής είναι κρίσιμης σημασίας για την επίτευξη επαρκών ποσοστών θανάτωσης. Σε μια μελέτη θεραπείας το φθινόπωρο η μέση ημερήσια εξάτμιση μυρμηκικού οξέως ήταν κάτω από το συνιστώμενο επίπεδο, με αποτέλεσμα η θνησιμότητα των varroa να είναι μόνο 56% . Η βέλτιστη απόδοση επιτυγχάνεται όταν αρχίζει η θεραπεία στα τέλη του καλοκαιριού μετά από τη συλλογή του μελιού, και όταν η περιβαλλοντική θερμοκρασία είναι 18-25°C, με ελάχιστη θερμοκρασία νύχτας όχι χαμηλότερη από 12°C.
Η αποδοτικότητα μιας θεραπείας μπορεί να κριθεί με το ζύγισμα της συσκευής εφαρμογής ή την ογκομέτρηση του περιεχομένου της. Εάν η εξάτμιση είναι 7g ή και περισσότερο ανά ημέρα,τότε το 95% των ακαριών αναμένεται να πεθάνουν κατά τη διάρκεια μιας περιόδου θεραπείας 14 ημερών με αύξηση σε 97% ή και περισσότερο με εξάτμιση 10g ανά ημέρα.
Το μυρμηκικό οξύ είναι σε θέση να σκοτώσει τα varroa εντός των σφραγισμένων κελιών του γόνου, όπως και επάνω στις ενήλικες μέλισσες. Δοκιμές όπου πλαίσια σφραγισμένου γόνου είχαν απολυμανθεί μέσα σε κλειστά πλαστικά κιβώτια με 50ml HCOOH για 1 ώρα σκοτώθηκε το 100% των ακάρεων, με το 90% του γόνου να επιζεί μετά τη θεραπεία. Ωστόσο στον αγρό η αποτελεσματικότητα των ατμών εντός των σφραγισμένων κελιών του γόνου είναι μικρότερη.

Δυσμενή αποτελέσματα:
- Η χρήση της γέλης μυρμηκικού οξέος οδήγησε σε αφαίρεση των αυγών κηφήνων, καθυστερημένη παραγωγή κηφήνων και μείωσε την επιβίωση των ενήλικων κηφήνων.
- Σε αντίθεση με το fluvalinate, το μυρμηκικό οξύ δεν μείωσε το βάρος των κηφήνων ή το βάρος των αδένων τους. Οι κηφήνες που επιβίωσαν είχαν υψηλότερα επίπεδα σπέρματος από ότι οι κηφήνες ελέγχου με fluvalinate.
- Το μυρμηκικό οξύ μπορεί επίσης να έχει δυσμενή αποτελέσματα στον ανοικτό γόνο, καθώς και στην εκκόλαψη των μελισσών, ανάλογα με τη θερμοκρασία και τη συσκευή που χρησιμοποιείται,
- Το μυρμηκικό οξύ παρήγαγε επίσης το υψηλότερο ποσοστό θνησιμότητας των ενήλικων μελισσών κατά την εφαρμογή (35,3 μέλισσες /κυψέλη /ημέρα) σε δοκιμή 6 ουσιών αν και η απώλεια εργατριών δεν εχεί αρνητική επίπτωση στο ξεχειμώνιασμα.

Ασφάλεια χειριστών:
το Μυρμηκικό οξύ είναι μια διαβρωτική χημική ουσία που είναι δυνητικά επικίνδυνη για τον άνθρωπο Εάν δεν ληφθούν οι κατάλληλες προφυλάξεις. Η επαφή με το Δέρμα και τα μάτια, καθώς και η εισπνοή ατμών, πρέπει να αποφεύγονται. Φόρμες, γυαλιά και στεγανά γάντια πρέπει να φοριούνται κατά τη χρήση του προϊόντος.
Το Μυρμηκικό οξύ είναι βαρύτερο από τον αέρα και σε συγκεντρώσεις 18-57% είναι εύφλεκτο όταν έρθει σε επαφή με φλόγα ή σπινθήρα.

δοκιμή σε πειραματόζωα:
LD50 σε Αρουραίους – 1100mg/kg, εισπνοή 1500mg/m3 για 15 λεπτά.

Υπολείμματα: Το μέλι φυσιολογικά περιέχει χαμηλά επίπεδα μυρμηκικού οξέος, που κυμαίνονται από 5 έως 600ppm, ανάλογα με το είδος του μελιού.
Το μυρμηκικό οξύ που χρησιμοποιήται για τον έλεγχο των varroa το φθινόπωρο είχε ως αποτέλεσμα μια αύξηση των επιπέδων του στα μέλια των κερήθρων, αν και μετά από λίγους μήνες μειώνονται σε φυσιολογικά όρια. Οι θεραπείες του φθινοπώρου μπορούν να συστηθούν χωρίς επιρεασμό της ποιότητας μελιού, ενώ οι θεραπείες της άνοιξης πρέπει να γίνουν μόνο σε έκτακτη ανάγκη επειδή τα υπολείμματα μπορεί να μην προλάβουν να εξατμιστούν στο χρόνο που απομένει έως την συγκομιδή.

MRL: Η χρήση του ως φαρμάκου μπορεί να αφήσει κατάλοιπα γεύσης στο μέλι,το όριο γεύσης που καθορίζεται από τους Ελβετούς για το μυρμηκικό οξύ είναι από 150 έως 600ppm (ανάλογα με το μέλι, το άρωμα και γεύση του), ωστόσο δεν πρέπει να υπερβαίνει το παγκόσμιο MRL για τα οργανικά οξέα του μελιού που είναι τα 40 χιλιοστοϊσοδύναμα (mg οξύ / kg μελιού )

Αντίσταση: Καμία αναφορά δεν έχει υπάρξει για ανάπτυξη αντοχής της varroa στο μυρμηκικό οξύ. Προτάθηκε μάλιστα ότι οι varroa δεν θα αναπτύξουν ποτέ αντίσταση στα οργανικά οξέα, δεδομένου ότι αυτά είναι φυσικά μέρη του μεταβολισμού όλων των ζωντανών οργανισμών .

Αναγκαίες Γνώσεις:

Η εξάτμιση ενός υγρού εξαρτάται από :

α. την πτητική ικανότητα του υγρού

β. από την θερμοκρασία του υγρού καθώς και του χώρου στον οποίο βρίσκεται

γ. από το εμβαδόν της επιφάνειας εξάτμισης


ως προς το Μυρμηκικό οξύ ( HCOOH ) ή πτητική ικανότητα είναι δεδομένη και ελάχιστα μπορούμε να την μεταβάλουμε, επίσης και ή θερμοκρασία του είναι δεδομένη καθώς αυτή εξομοιώνεται με αυτή του χώρου εξάτμισης ,δηλαδή του εσωτερικού χώρου της κυψέλης , οπότε το μόνο παράγοντα που μπορούμε να μεταβάλουμε ώστε να επηρεάσουμε τον ρυθμό της εξάτμισης είναι η επιφάνεια εξάτμισης και μάλιστα εάν μειωθεί ή θερμοκρασία της κυψέλης τότε θα πρέπει να αυξηθεί ανάλογα η επιφάνεια εξάτμισης, ώστε να διατηρηθεί σταθερός ο ρυθμός εξάτμισης ,ή και το αντίστροφο .

Για να επιτευχθεί το ανωτέρω θα πρέπει να παροχετεύουμε σταθερή ποσότητα HCOOH διαρκώς σε μια απορροφητική επιφάνεια και από εκεί αυτό να εξατμίζεται , στην περίπτωση που μειωθεί ή θερμοκρασία του χώρου της κυψέλης τότε θα μειωθεί ολίγον ο ρυθμός εξάτμισης και επειδή ή παροχέτευση παραμένει σταθερή θα αυξηθεί το εμβαδόν της διαβρεχθείσας απορροφητικής επιφάνειας περισσότερο και θα επιταχυνθεί ξανά ο ρυθμός εξάτμισης και άρα θα επανέλθει η εξατμιζόμενη ποσότητα του HCOOH στα κανονικά όρια, ή και το αντίστροφο .

Για να εξασφαλίσουμε σταθερή παροχέτευση εκμεταλλευόμαστε την ιδιότητα της τριχοειδούς μεταφοράς που μας παρέχει μια κλωστή βαμβακερού ή λινού νήματος του οποίου η μια άκρη είναι βυθισμένη εντός του δοχείου που περιέχει το HCOOH και η άλλη έρχεται σε επαφή με την απορροφητική επιφάνεια εξάτμισης , η κλωστή απορροφά από το δοχείο HCOOH και το μεταφέρει στην επιφάνεια εξάτμισης .


Πυκνότητα χρησιμοποιούμενου μείγματος –Αζεοτροπικό μείγμα

Το HCOOH χρησιμοποιήθηκε για τη θεραπεία της Βαρρο`ι`κής ακαρίασης ως μείγμα με νερό με αναλογίες από 15% σε οξύ έως και 85% , σε συγκεντρώσεις όμως άνω του 60% το HCOOH είναι έντονα διαβρωτικό και γι` αυτό χρησιμοποιήθηκε αυτή η συγκέντρωση του 65%, επειδή όμως το HCOOH κατά την εξάτμισή του τείνει να σχηματίσει με το νερό Αζεοτροπικό μείγμα , από το μέσον και προς το τέλος της εξάτμισης η αναλογία συγκέντρωσης του υγρού μείγματος γίνεται ακόμα χαμηλότερη .

Αζεοτροπικά ονομάζονται τα μείγματα εκείνα τα οποία κατά την αέρια φάση τους διατηρούν σταθερή την αναλογία συγκέντρωσης των συστατικών τους , το HCOOH ως μείγμα με νερό σε αέρια φάση υπάρχει πάντα ως τέτοιο (Αζεοτροπικό ) με αναλογία συγκέντρωσης 77,5% σε HCOOH κ.β .

Κατά τη εξάτμιση υγρού μείγματος HCOOH και νερού με αναλογία σε HCOOH μικρότερη αυτής του Αζεοτροπικού (77,5%) τότε εξατμίζετε αναλογικά περισσότερο οξύ και λιγότερο νερό ( ώστε να σχηματιστεί αέριο Αζεοτροπικό μείγμα) οπότε στην διαβρεχθήσα επιφάνεια να παραμένει περισσότερο νερό και προς το τέλος της διαδικασίας αυτής να υπάρχει προς εξάτμιση μόνον το νερό .

Για την αποφυγή του φαινομένου αυτού θα πρέπει η αναλογία του υγρού μείγματος HCOOH - νερού να είναι περίπου 77,4% ώστε μετατρεπόμενο αυτό σε αέριο να προσεγγίζει εύκολα την αναλογία του Αζεοτροπικού (77,5%) και να μην έχουμε στο τέλος περίσσεια ούτε του ενός ούτε του άλλου συστατικού .

Ένα άλλο πλεονέκτημα του Αζεοτροπικού μείγματος είναι ότι ταπεινώνεται η τάση ατμών του και επομένως επειδή αυξάνει η αναγκαία θερμότητα που θα πρέπει να απορροφηθεί από το περιβάλλον για να γίνει η μετάβαση στην αέρια φάση , χρειαζόμαστε μεν περισσότερη επιφάνεια εξάτμισης, όμως ανεξαρτητοποιούμαστε περισσότερο από τις όποιες μεταβολές της θερμοκρασίας του εσωτερικού της κυψέλης και συνεπώς ελέγχουμε καλύτερα τον ρυθμό και την ποσότητα του εξατμιζόμενου μείγματος.

Δοσολογία
είναι σημαντικό η παρεχόμενη ποσότητα να βρίσκεται εντός των ορίων εκείνων ώστε να μην βλάπτει τις μέλισσες , το γόνο , και τη βασίλισσα , αλλά να είναι ταυτόχρονα και αποτελεσματική ως προς τα θανατηφόρα αποτελέσματα επί των ακαρίων , οπότε χρειάζεται η μεγαλύτερη δυνατή ακρίβεια στην ανά 24ωρο παρεχόμενη ποσότητα , για μονή κυψέλη η ποσότητα κυμαίνεται από 8ml έως και 12ml / 24h, σε διπλή κυψέλη η ποσότητα διπλασιάζεται.
η αραίωση είναι 77,4% σε οξύ ,και γίνεται με προσθήκη απ ιονισμένου νερού σε οξύ αρχικής πυκνότητας 85% .


Φώτο.1 ιδιοκατασκευή εφαρμογής θεραπείας με HCOOH





Η σύριγγα έχει διαβάθμιση έως τα 65ml αλλά χωράει λίγο παραπάνω , εγώ βάζω 70 ml περίπου και με εξάτμιση περίπου 10 ml / 24 ώρες διαρκεί 7 ημέρες , την έβδομη ημέρα την αντικαθιστώ με μια άλλη ώστε το σύνολο των ημερών θεραπείας να είναι 14 .


Στην φωτογραφία είναι η κατασκευή που χρησιμοποίησα το 2007 και είναι κατασκευασμένη ως εξής :μια σύριγγα των 65ml φέρει μια τρύπα στο ύψος περίπου των 68ml, από την τρύπα αυτή διέρχεται σωληνάκι που φτάνει περίπου έως τον πυθμένα της σύριγγας καθώς αυτή είναι τοποθετημένη πλάγια ( 5mm ποιό πάνω από τον πυθμένα ) , η στεγανοποίηση στο σημείο που διέρχεται το σωληνάκι από την τρύπα γίνεται με θερμοκόλλιση . (για να διατηρήσει το σωληνάκι την διατομή του την ώρα που βάζω την θερμοκόλλιση βάζω μέσα σε αυτό ένα εύκαμπτο καλώδιο ,και αφού κρυώσει βγάζω το καλώδιο ) μετά περνάω το σπάγκο με τη βοήθεια μιας αυτοσχέδιας βελόνας που κατασκεύασα με σύρμα πλαισίων, ο σπάγκος φτάνει ως τον πυθμένα της σύριγγας και είναι ξαπλωτός σε αυτόν, ενώ από την άλλη άκρη εξέρχεται από το σωληνάκι και ακουμπά επάνω στο απορροφητικό χαρτί πιεζόμενος ελαφρά από ένα μικρο σανίδι .



Η διαδικασία απορρόφησης έχει ως εξής : ο σπάγκος απορροφά οξύ από το εσωτερικό της σύριγγας και τότε δημιουργήται υποπίεση μέσα σε αυτή και μέσω του σωλήνα εισέρχεται αέρας μέσα στη σύριγγα ακολουθώντας αντίστροφη πορεία από ότι το οξύ και έτσι η απορρόφηση του οξέος επιβραδύνεται , ταυτόχρονα η στάθμη που συναντά ο σπάγκος το οξύ είναι πάντα σταθερή γιατί μέχρι εκεί που φτάνει το σωληνάκι μέσα στη σύριγγα μέχρι εκεί υπάρχει πάντα αέρας οπότε δεν μεταβάλετε η στάθμη επαφής μεταξύ σπάγκου και υγρού και κατά αυτόν τον τρόπο δεν μεταβάλετε η απορρόφηση του υγρού.

Σημείωση: εννοείται ότι τα παράθυρα από τα καπάκια τύπου Αυστραλίας θα πρέπει κατά τη διάρκεια της θεραπείας να είναι κλειστά.

ΑΡΚΟΥΔΟΜΠΕΛΑΔΕΣ 2.



ΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗ ΜΕΣΩ ΚΙΝΗΤΟΥ ΤΗΛΕΦΩΝΟΥ
Όπως εννοήθηκε στο Α μέρος ( Αρκουδομπελάδες 1. ) επακολουθεί το Β μέρος με το κύκλωμα τηλε- ειδοποίησης σε περίπτωση βλάβης της περίφραξης. Και αυτό γιατί καμιά φόρα η αρκούδα από τον φόβο της αντί να στραφεί προς τα πίσω και να φύγει ορμάει προς τη μεριά της περίφραξης και τότε παρασέρνει πασσάλους και καλώδια , δεν καταστρέφει μελίσσια αλλά μπορεί να ανατρέψει κάποιο . επίσης όπως υπαινίχθηκε και ο ( chaniabee !!!! ) (Εμείς στα Χανιά δεν έχομε αρκούδες !!! αλλά για μερικούς απλοχέρηδες δεν είναι και άσχημο!!!) οι δίποδες αρκούδες ίσος είναι ποιο καταστροφικές.
Ο χειρισμός και η επιτήρηση τάσεων 10000V !!! είναι ιδιαίτερα δύσκολος αλλά εδώ εκμεταλλευόμαστε μια κρυφή ιδιότητα των λυχνιών φθορισμού που όταν έχουν τις καθόδους τους <<ψυχρές>> τότε συμπεριφέρονται ως αμφίδρομες zener πολύ υψηλής τάσης και εάν η τάση της περίφραξης πέσει κάτω από τα 2000 V τότε δεν άγει και ενεργοποιείται το κύκλωμα του τηλεφώνου. Η τάση όμως της περίφραξης ή θα είναι κανονική (10000V) ή θα είναι πολύ χαμηλή <1000V οπότε η ανιχνεύση της δυσλειτουργίας είναι ασφαλής .














ΤΡΟΠΟΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ
Κάθε φορά που περνάει παλμός από τη λυχνία εξασθενεί διερχόμενος από την αντίσταση των 10ΜΩ και αφού ανορθωθεί από την πρώτη δίοδο φορτίζει τον πυκνωτή 1μF/250V.AC και διατηρεί αγώγιμο το τρανζίστορ BC550 και αυτό με τη σειρά του εκφορτίζει τον πυκνωτή 0,47μF ώστε η έξοδος 3 του θαυματουργού 555 να διατηρείται σε υψηλή στάθμη και συνεπώς να είναι ανενεργό το relle που είναι στην έξοδο 3, εάν ώμος διακοπούν οι παλμοί υψηλής τάσης ή πέσουν κάτω από 2000V τότε τίθεται σε αποκοπή το πρώτο BC550 οπότε φορτίζεται ο πυκνωτής 0,47μF μεσώ του trimer 4,7ΜΩ και οδηγούνται οι είσοδοι 2 και 6 του ολοκληρωμένου σε τάση 2/3 της Vcc οπότε μετάγει η έξοδος 3 σε κατάσταση Low και οπλίζει το relle, αλλά τότε εκφορτίζει ξανά ο πυκνωτής στο 1/3 της Vcc και ο κύκλος επαναλαμβάνεται όσες φορές θα το επιτρέψει το δεύτερο timer 555.

ΠΩΣ ΕΝΕΡΓΟΠΟΙΗΤΑΙ ΤΟ ΤΗΛΕΦΩΝΟ
Από τις ψυχρές επαφές του πρώτου relle αναχωρούν 2 καλώδια που πάνε στις επαφές του πλήκτρου επανάκλησης (πράσινο πλήκτρο) του κινητού τηλεφώνου ( απαιτείτε εγχείρηση στο κινητό) και κάθε φορά που ανοιγοκλείνουν οι επαφές του relle είναι σαν να πατάμε το πλήκτρο αυτό , εάν εμείς έχουμε ποιο πριν απενεργοποιήσει το αυτόματο κλείδωμα του πληκτρολογίου του κινητού και έχουμε καλέσει και τον αριθμό του τηλεφώνου στο οποίο θέλουμε να λαμβάνουμε την αναπάντητη κλήση συναγερμού της περίφραξης τότε, κάθε φορά (όπως περιγράφηκε ποιο πάνω ) που θα διακόπτονται οι παλμοί υψηλής τάσης στην περίφραξη μας , θα ενεργοποιηθεί το relle και αυτό θα καλεί τον τελευταίο κληθέντα αριθμό του κινητού, δηλαδή τον αριθμό του τηλεφώνου μας.

Ο ΡΟΛΟΣ ΤΟΥ TIMER
Όταν πραγματοποιηθεί η κλήση συναγερμού της περίφραξης θα πρέπει να διακοπεί η λειτουργία του κινητού και το ρόλο αυτό αναλαμβάνει το δεύτερο ΝΕ555 μαζί με το relle του . μετά από κάποιο χρόνο που καθορίζεται από το trimer των 4,7 ΜΩ το timer αυτό διακόπτει την τροφοδοσία του κινητού καθώς και του πρώτου κυκλώματος . αυτό γίνεται ως εξ εις: όταν η έξοδος 3 του πρώτου ολοκληρωμένου περιέλθει σε κατάσταση Low τότε μέσω της 1Ν4007 εκφορτίζεται ο πυκνωτής των 1μF/250V AC που είναι συνδεδεμένος με το δεύτερο BC550 και αυτό οδηγείται σε αποκοπή οπότε φορτίζεται ο πυκνωτής των 47μF/50V και οδηγούνται οι είσοδοι 2 και 6 του ολοκληρωμένου σε τάση 2/3 της Vcc και μετάγει η έξοδος 3 σε κατάσταση Low και οπλίζει το relle 2 που αποκόπτει την τροφοδοσία του κινητού .

Ο ΡΟΛΟΣ ΤΟΥ ΔΙΑΚΟΠΤΗ < S 1 >
Κατά την αποχώρηση από το μελισσοκομείο θα πρέπει να μας δοθεί η δυνατότητα να ενεργοποιήσουμε τη συσκευή τηλε -ειδοποίησης και αφού βγούμε από την περίφραξη να την ενεργοποιήσουμε και αυτήν , στο χρονικό διάστημα που μεσολαβεί μεταξύ των δυο αυτών ενεργηών ώμος μια και η περίφραξη δεν λειτουργεί θα ενεργοποιούνταν το τηλέφωνο εάν δεν υπήρχε ο διακόπτης < S 1 > , τον οποίο θέτουμε για μια στιγμή στην θέση ON και μετά άμεσος OFF και από τη στιγμή αυτή έχουμε χρόνο περίπου 10 λεπτά μέχρι να ενεργοποιήσουμε την περίφραξη .

Αρκουδομπελάδες 1.

Στην περιοχή των Ιωαννίνων οι μελισσοκόμοι αντιμετωπίζουν έντονο πρόβλημα καταστροφής των κυψελών και των σμηνών τους από επιδρομές των συμπαθών κατά τα άλλα αρκουδων που ενδημούν σε μεγάλους πληθυσμούς τα τελευταία χρόνια στα ορεινά του νομού .
Παλιότερα το πρόβλημα αντιμετωπιζόταν με την τοποθέτηση ενός αναμμένου φαναριού επάνω σε μια κυψέλη στο κέντρο του μελισσοκομείου , αλλά οι αρκούδες της σημερινής εποχής είναι εξοικειωμένες με τα φώτα των αυτοκίνητων που κινούνται τη νύχτα στους επαρχιακούς και αγροτικούς δρόμους αλλά και τα φώτα των κατοικημένων περιοχών και ουδόλως συγκινούνται από το φαναράκι του παλαιού τεχνάσματος των μελισσοκόμων , αντιθέτως μάλιστα ίσος τις διευκολύνει ώστε να βλέπουν κατά την ώρα που λαμβάνουν το δείπνο τους .
Δοκιμάστηκαν και άλλες μέθοδοι εκφοβισμού όπως το κανονάκι υγραερίου αλλά και τον κρότο αυτού τον συνήθιζαν μετά την παρελεύση ενός περίπου μηνός .
Το μόνο που τις κρατά μακριά από το μελισσοκομείο είναι οι ηλεκτροφόρες περιφράξεις , οι οποίες κατασκευάζονται περιμετρικά του μελισσοκομείου με 5 σειρές σύρματος αναρτημένου σε μονωτήρες και τροφοδοτούνται με παλμούς ηλεκτρικού ρεύματος οι οποίοι έχουν τα έξεις χαρακτηριστικά: τάση 10000V περίπου, ένταση 100mA περίπου , συχνότητα 1Hz περίπου και διάρκεια παλμού 100 msec .
Ηλεκτρικό ρεύμα με αυτά τα χαρακτηριστικά προκαλεί ένα έντονο SHOCK χωρίς ώμος να προκαλεί καμία απολύτως βλάβη ούτε σε άνθρωπο αλλά ούτε και σε ζώο μικρο η μεγάλο.
Κατά παράδοξο τρόπο οι αρκούδες αντιλαμβάνονται την ύπαρξη και λειτουργία της περίφραξης και δεν την πλησιάζουν καν , αλλά και στις σπάνιες περιπτώσεις που αποπειρώνται να την παραβιάσουν μετά την ηλεκτρική εκκένωση που δέχονται απομακρύνονται χωρίς να προξενήσουν βλάβη τις περισσότερες φορές.
Το όλο σύστημα αποτελείται από τα μέρη: α) την ηλεκτροφόρα περίφραξη, β) την συσκευή παραγωγής των παλμών, γ) μια μπαταρία αυτοκινήτου 12V - 100 AH περίπου και δ) έναν ηλιακό φορτιστή που γεμίζει διαρκώς κατά την διάρκεια της ημέρας την μπαταρία με ρεύμα .
Το κόστος μας τέτοιας κατασκευής ανέρχεται περίπου σε 600 ευρώ, τα μισά από τα χρήματα αυτά δαπανωνται για την αγορά της συσκευής που παράγει τους παλμούς.
Παραπάνω παραθέτω ηλεκτρονικό σχέδιο κατασκευής μιας τέτοιας συσκευής που προσφέρει αυτά τα χαρακτηριστικά ρεύματος με πολύ χαμηλό κόστος κατασκευής (περίπου 60 ευρώ), η κατασκευή είναι πάρα πολύ εύκολη , τα υλικά βρίσκονται πανεύκολα σε όποιο κατάστημα πώλησης ηλεκτρονικών ανταλλακτικών και η όλη κατασκευή υλοποιείται μέσα σε ένα πλαστικό στεγανό κουτί ηλεκτρολογικών κατασκευών διαστάσεων 25Χ20Χ15 περίπου , πέρα από τα αναγραφόμενα στο σχέδιο απαιτούνται ακόμα 2 μπορνες , 2 κροκοδειλακια(1 κόκκινο και 1 μαύρο) , περίπου 3 μέτρα καλώδιο υψηλής τάσεως 15000V και 2 μέτρα καλώδιο ενός ζεύγους (κόκκινο-μαύρο) για την τροφοδοσία
Η μόνη προϋπόθεση που απαιτεί το κύκλωμα είναι ότι ο μετασχηματιστής Τ2 πρέπει να έχει μονωμένες μεταξύ τους τις στρώσεις των σπειρών του κυκλώματος υψηλής (στο δευτερεύον) ,καθώς και τα άκρα του.
Ο παρατηρητικός αναγνώστης θα διαπιστώσει ότι η πύλη G του θυριστορ είναι ασύνδετη και θα αναρωτηθεί πως αυτό τριγαρεται αλλά συμβαίνει το εξής , το θυριστορ ΒΤ151 αυτοσκανδαλιζεται όταν η τάση που υπάρχει μεταξύ των 2 άλλων ακροδεκτών του αυξάνει απότομα και αυτό στην περίπτωση μας συμβαίνει περίπου κατά την μετάβαση της τάσης των 2 πυκνοτων που είναι συνδεδεμένοι μαζί του από τα 700 έως τα 1000V, τότε το ΒΤ151 αυτοτριγαρεται απότομα και δημιουργείται τον στιγμιαίο παλμό στο πρωτεύων του Τ2.
Η μόνη ρύθμιση που απαιτείται είναι η εξής: συνδέουμε σε σειρά με το καλώδιο τροφοδοσίας των 12V ένα μίλι αμπερόμετρο και μεταβάλουμε το ποτενσιομετρο των 4,7ΜΩ ώστε να έχουμε έξοδο παλμών 1ΗΖ περίπου και ρεύμα λειτουργίας από 100 ~150 mΑ περίπου κατά την στιγμή που ξεκινά η φόρτιση των 2 πυκνοτων (αμέσως μετά τον παλμό υψηλής τάσης).
Ο ένας ακροδέκτης εξόδου του Τ2 συνδέεται με απλό αγωγό περιμετρικά με όλους τους μεταλλικούς πάσσαλους της περίφραξης και συνεπώς γειώνεται , ενώ ο άλλος συνδέεται μέσω του αγωγού υψηλής τάσης με όλα τα μονωμένα σύρματα της περίφραξης και μεταφέρει τους παλμούς Υ.Τ σε αυτά .
Οι συνδέσεις αυτές των ακροδεκτών του μετασχηματιστή Τ2 με τους αγωγούς αυτούς πραγματοποιούνται μέσω των 2 μπορνων που είναι βιδωμενες επάνω στο κουτί της κατασκευής.